​Ալեքս Վարդան. հայրենադարձություն, որ սկսվում է լեզվից

​Ալեքս Վարդան. հայրենադարձություն, որ սկսվում է լեզվից

Ալեքս Վարդանը ծնվել է Չիկագոյում: Նրա ամբողջական անունն է Ալեքսանդր Վարդան Պլատո Քաշիան Գաբինս: Նրա հայրն ամերիկացի է, մայրը` հայ, որի նախնիները Արևմտյան Հայաստանից գաղթել են Ցեղասպանության հետևանքով: 1919 թվականին Ալեքսի մորական պապն ու նրա եղբայրը իրենց մոր` Հրանուշ Խաշխաշյանի հետ հաստատվել են ԱՄՆ-ում: Մայրն է նրան Վարդան անվանակոչել: Ալեքսը մի քանի ամիս առաջ իր ամերիկացի կնոջ հետ տեղափոխվել է Հայաստան, և չնայած լեզվական խոչընդոտը դեռ հաղթահարված չէ, երիտասարդ զույգն ամեն կերպ փորձում է մերվել հայկական կյանքին: Ալեքսը հայերեն է սովորում: Դեռ լրիվ չի տիրապետում, բայց արդեն հասկանում է և…

Facebook Twitter Linkedin

«Պապարացցի». սիրիահայ DJ Շանթը կոտրում է գիշերային ժամանցի կարծրատիպերը

«Պապարացցի». սիրիահայ DJ Շանթը կոտրում է գիշերային ժամանցի կարծրատիպերը

DJ Շանթ և «Պապարացցի» անուններն արդեն բրենդ են երևանյան ժամանցային կյանքում: Մինչդեռ ինքը՝ Շանթ Քոչյանը, մի քանի տարի առաջ դժվար թե պատկերացներ իրեն Հայաստանում, այն էլ՝ այս բիզնեսով զբաղվելիս: Շանթը Սիրիայի Լաթակիա քաղաքից է: Կյանքն այս ծովափնյա գեղեցիկ քաղաքում, որը Սիրիայի գլխավոր նավահանգիստն է, առավել հանգիստ ու մեղմ էր, քան մարդաշատ ու գերակտիվ Հալեպում, և մարդիկ այստեղ ապրում էին ապահով ու երջանիկ՝ երբևէ չմտածելով, որ խաղաղ երկինքն ու կապույտ ծովը մի օր կալեկոծվեն: Շանթն ավարտել էր համալսարանի «Բիզնես կառավարում» բաժինը և մի քանի տարի մասնագիտությամբ աշխատելուց հետո որոշել էր սեփական…

Facebook Twitter Linkedin

Սարսափելի պայթյուն ու որոշում, որ փոխեց սիրիահայ աղջկա ճակատագիրը

Սարսափելի պայթյուն ու որոշում, որ փոխեց սիրիահայ աղջկա ճակատագիրը

Ծովակի քույրն այդ օրը վատ երազ էր տեսել ու նրան հորդորում էր աշխատանքի չգնալ: Երազում պայթյուն էր որոտացել… 2013 թվական, ապրիլի 8, Դամասկոս: Ծովակ Սողոմոնյանն այդ օրը չի ուզում հիշել, ամեն ինչ նորից վերապրում է, սակայն մոռանալ էլ չի կարող, քանի որ դա իր համար ճակատագրական օր էր: Համալսարանում բիզնես սովորող 20-ամյա ուսանողուհին աշխատանքային պայմանագրով փորձաշրջան էր անցնում Սիրիայի կենտրոնական բանկում: Այդ օրը նրա պայմանագրի վերջին օրն էր: Աշխատավայրում նրան հավանել էին, ցանկանում էին երկարացնել պայմանագիրը, ու նա պիտի որոշում կայացներ: Հանկարծ կեսօրին մոտ մի հզոր պայթյուն է որոտում: Մինչ…

Facebook Twitter Linkedin

Հորդանանցի երիտասարդ հայրենադարձն Արցախում պայքարում է, բայց ոչ զենքով, այլ «Մուկլիմանդիլով»

Հորդանանցի երիտասարդ հայրենադարձն Արցախում պայքարում է, բայց ոչ զենքով, այլ «Մուկլիմանդիլով»

Գարո Սերպեկյանը Հայաստան է տեղափոխվել 2015 թվականին, Հորդանանից: Նա Ստեփանակերտում փոքրիկ բիզնես է հիմնել և որոշել է կյանքը կապել Հայաստանի ու Արցախի հետ: «Արցախն իմ սիրտը «գողացավ» մեկընդմիշտ»,- խոստովանում է Գարոն` պատմելով, որ հոր նախնիները ղարաբաղցիներ են` Սարիբեկյաններ, որոնք հետագայում հաստատվել են Արևմտյան Հայաստանի Մարաշ քաղաքում, ապա Ցեղասպանության հետևանքով տեղափոխվել Սիրիա, որից հետո` Հորդանան: Արցախի նկատմամբ սերը հավանաբար արմատներից է գալիս: Առաջին անգամ Գարոն Հայաստան ոտք է դրել 2007 թ. իբրև զբոսաշրջիկ: Հայաստանը տեսնելն ուղղակի երազանք էր: 2001 թ. ի վեր փորձում էր գալ, բայց ամեն անգամ ինչ-որ բան խանգարում…

Facebook Twitter Linkedin

Հայրենադարձություն աշխարհի բոլոր ծայրերից. նրանք չեն ափսոսում, որ վերադարձել են

Հայրենադարձություն աշխարհի բոլոր ծայրերից. նրանք չեն ափսոսում, որ վերադարձել են

2012 թվականից ի վեր անդրադառնում եմ հայրենադարձության թեմային` ընթերցողներին ներկայացնելով աշխարհի տարբեր ծայրերից հայրենիք տեղափոխված մոտ 4 տասնյակ հայրենադարձների հետաքրքիր ու հուզիչ պատմություններ: Այս տարի որոշեցի հետադարձ հայացք ձգել հերոսներիս ճակատագրերին և հետաքրքրվել` նրանք նույն ոգևորությամբ ու սիրով կառչա՞ծ են Հայաստանին, չե՞ն հիասթափվել ու հեռացել և ինչո՞վ են զբաղված այս պահին: Ուրախությամբ պարզեցի, որ բոլորն այստեղ են, շարունակում են ակտիվ գործունեություն ծավալել և չեն ափսոսում Հայաստան տեղափոխվելու որոշման համար: Ջորջ Տաբակյանն առաջինն էր, որի հայրենադարձության պատմությունը ներկայացրեցի 2012 թվականին: Պետք է խոստովանեմ, որ հենց նրա հայրենասիրությունը, լավատեսությունը, եռանդն ու անսահման…

Facebook Twitter Linkedin

Թե ինչպես հայուհին «նվաճեց» ֆրանսիական նշանավոր գեղեցկության սրահը, հետո վերադարձավ Հայաստան

Թե ինչպես հայուհին «նվաճեց» ֆրանսիական նշանավոր գեղեցկության սրահը, հետո վերադարձավ Հայաստան

Մարիամ Մանուկյանը 12 տարեկան էր, երբ նրա ընտանիքը տեղափոխվեց Ֆրանսիա: Առաջին ամիսների տպավորությունները հետաքրքիր էին, անգամ ոգևորիչ` նոր միջավայր, նոր մարդիկ, նոր զգացողություններ: Մարիամն ընտանիքի ավագ երեխան է (իրենից փոքր քույր ու եղբայր էլ ունի), և երբ առաջին տպավորություններն անցնում են, երեխաները բախվում են օտար երկրում ընտելանալու խոչընդոտներին. սկսվում են դժվարություններն ու դեպրեսիաները: «Մենք ապրում էինք Լիոնում, որտեղ հայկական բարձր դասարաններով դպրոց չկար: Ստիպված մեզ տեղավորեցին ֆրանսիական դպրոցում, մեր տարիքից մի դասարան ցածր: Մենք ոչ մի բառ ֆրանսերեն չգիտեինք: Շատ դժվար էր ֆրանսիական դպրոցին հարմարվելը, որովհետև այնտեղ ամեն ինչ տարբեր…

Facebook Twitter Linkedin

​«Կոկո Գալաջյան». սիրիահայ վարսահարդարի հայտնի սրահը՝ վերածնված Երևանում

​«Կոկո Գալաջյան». սիրիահայ վարսահարդարի հայտնի սրահը՝ վերածնված Երևանում

«Կոկո Գալաջյան» բրենդը Հայաստանի վարսահարդարման ոլորտում արդեն հայտնի անուն է: Սիրիահայ վարսահարդարի ձեռքը երևանյան գեղեցիկ սեռի քմահաճ հաճախորդներն ընդունել ու սիրել են: Ինքը՝ Կոկոն (Գրիգոր), իրեն համարում է իր գործի վարպետ ու հպարտ ասում, որ վարսահարդարման գաղտնիքները սկսել է սովորել Սիրիայում, երբ ընդամենը 17 տարեկան էր, իսկ 23 տարեկանում Հալեպի ամենահայաշատ թաղամասում՝ Վիլլաներում, արդեն սեփական գեղեցկության սրահն ուներ՝ «Կոկո Գալաջյան» անունով: Հաջողությունն անսպառ էր, սակայն ամեն ինչ փոխվեց 2012 թվականին, երբ Սիրիայում սկսվեց պատերազմը: Նույն տարվա նոյեմբերին Կոկոն ընտանիքի հետ առաջին անգամ եկավ Հայաստան, որն ընդամենը ժամանակավոր, ճանաչողական այց պիտի…

Facebook Twitter Linkedin

Հայրենադարձություն ու հրաշալի մտահղացում հայրենիքում

Հայրենադարձություն ու հրաշալի մտահղացում հայրենիքում

Լոռի Ալվանդյանը ծնվել է Նյու Ջերսիում: Նրա բեյրութահայ ու թեհրանահայ ծնողները 80-ականներին հանդիպել են Միացյալ Նահանգներում, ամուսնացել ու մնացել այնտեղ: Լոռին խոստովանում է, որ իր ծնողները երբեք ակտիվ չեն եղել հայ համայնքում, իսկ ինքն ընդհանրապես համայնքի հետ որևէ կապ չի ունեցել: Անգամ հայերեն չի իմացել ու չի շփվել հայրենակիցների հետ: Կալիֆոռնիայի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում, ապա մագիստրատուրայում (Նյու Յորքում, տեղեկատվական և գրադարանային գիտությունների ոլորտում) սովորելու տարիներին էլ Լոռին ակտիվություն չի ցուցաբերել հայ համայնքի, հայկական միջավայրի կամ հայ իրականության նկատմամբ: 2014 թ. փետրվարին, սակայն, պատահաբար իմանալով «Դեպի Հայք» ծրագրի մասին, որի նպատակն…

Facebook Twitter Linkedin

​Հայրենադարձության պատմություն, որ փոխում է հայրենասիրության մասին ստանդարտ պատկերացումները

​Հայրենադարձության պատմություն, որ փոխում է հայրենասիրության մասին ստանդարտ պատկերացումները

Հունիսի 27-ին ֆեյսբուքյան օգտատեր Նելլի Շուշի Մարտիրոսյանի գրառումն այն մասին, որ ինքն ամուսնու` Ստեփանի ու փոքրիկ դստեր` Շուշիի հետ ԱՄՆ-ից մեկընդմիշտ վերադառնում է Հայաստան, շուրջ 5700 «լայք» էր ստացել ու հուզել հազարավոր հայերի. «Մամ ջան, մի՛ լացի։ Ես գնում եմ իմ սրտի երկիրն ապրելու։ Ես գնում եմ ինձ թթվածին տվող երկիրն ապրելու։ Մարդ ինչպե՞ս կապրի առանց թթվածնի։ Ես ուզում եմ ողջ լինել։ Դու գիտես, որ ես կազմեցի երջանիկ ընտանիք, վերջին 17 տարիների ընթացքում հասա բոլոր այն բաներին, որոնց ուզում էի հասնել ԱՄՆ-֊ում նախքան Հայաստան վերադառնալս։ Բայց իմ կյանքում կա մի…

Facebook Twitter Linkedin

​«Չուզողների աչքը հանելով` պիտի մնամ էս երկրում». սիրիահայ արծաթագործ

​«Չուզողների աչքը հանելով` պիտի մնամ էս երկրում». սիրիահայ արծաթագործ

Երբ Հայաստանում Քիմ Քարդաշյանին են նվիրում «Պռեգոմեշի» վզնոցը, որի վրա կախված էր սիրիահայ արծաթագործ Գևորգ (Ջորջ) Դոշողլանյանի պատրաստած յուրօրինակ կախազարդը՝ հայերեն «Քե» տառի փորագրությամբ, աշխարհահռչակ աստղը չի կարողանում զսպել հիացմունքն ու բացականչում է. «Աստվա՜ծ իմ, ինչ գեղեցիկ է»: Արծաթագործը հպարտ է, որ իր աշխատանքը կրում է աշխարհի ամենահայտնի հայուհին: Իսկ System of a down խմբի տղաների համար պատրաստած ապարանջանները, որոնց վրա փորագրված էր «1915», նրա համար ոչ միայն հպարտություն է, այլև երախտիքի խոսք խմբի տղաներին՝ Հայոց Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործում կատարած անգնահատելի աշխատանքի համար: 2012 թ. սիրիական ճգնաժամի հետևանքով տեղափոխվելով…

Facebook Twitter Linkedin